263. Bielszy odcień bieli...

Jedna z moich sióstr poprosiła mnie o uszycie jej Tildowej lalki...
Dużo wody upłynęło zanim tę prośbę spełniłam, ale na szczęście lala jest już uszyta i cieszy oczy Agnieszki:):):)
Kolejna zaległość usunięta z listy (a lista, niestety jest baaardzo długa....)
Po tym szyciowym szaleństwie jestem potwornie zmęczona...
Lalę szyłam dwie noce, trzeciej nocy szyłam stroje karnawałowe dla Natalii i Łukaszka... Więc możecie sobie wyobrazić jak się czuję...
Zmykam więc odpoczywać, a Was zostawiam z  lalą w bielszym odcieniu bieli:):):)
Nie jest doskonała, ale dobrze się prezentuje:):):)

I to byłoby na dzisiaj tyle:)
Pozdrawiam serdecznie wszystkich:):):)

199. Już je mam:):):)

Prawie tydzień temu do mnie przyleciały co bardzo mnie ucieszyło, tyle na nie czekałam:)

Z lubością je przeglądałam:)

Jednakże gdy tylko dochodziłam do strony, na której pojawiły się wykroje mój entuzjazm opadał, ponieważ wykroje w tych mini książeczkach okazały się być bardzo maleńkie, bardzo dużo pomniejszone...

Chcąc przywrócić im naturalne wymiary należy powiększyć je o 400%...
Nie powiem, wkurzyłam się...
Na szczęście tylko na chwilkę, bo przecież wystarczy te małe szablony powiększyć na ksero czterokrotnie i wszystko powinno być w porządku, prawda?

186. I po spotkaniu...

Wspominałam w jednym z poprzednich postów, że odwiedzi mnie Marta z Deco-Pasji no i właśnie jesteśmy po tym spotkaniu...
Co tu dużo mówić, Marta jest fajną babeczką, z którą można o wszystkim porozmawiać a przy okazji podecoupage'ować:):):)
Spotkania miałyśmy dwa, na pierwszym spotkały się też nasze dzieci i to sprawiło, że nie udało nam się zrobić tego, czego chciałam się nauczyć z decoupage a co Marta miała mi pokazać.
Spotkanie drugie było już bardziej kameralne, obie "sprzedałyśmy" dzieci abyśmy mogły bardziej skupić się na "pracy".
Oczywiście nie obyło sie bez plotkowania, ale przy okazji Marta ozdobiła mi  pudełko.
Z moich zasobów drewienek do ozdabiania wybrałam największe pudło, w którym będę trzymała moje skarby zarówno biżuteryjne (kamee, zegarki, kolczyki) jak i inne przechowywane dotąd w rozpadającej się kasetce.
Ozdobionego pudełka na razie Wam nie pokażę, ponieważ jeszcze będę je lakierowała, nanosiła drobniutkie poprawki na zawijaskach z szablonów. Przyznam się tylko że niewiele jest w nim mojej pracy... Marta ozdabiając je pokazywała mi bielenie, cieniowanie, kropkowanie...
Na innym przedmiocie pokazała mi także patynowanie i tutaj większość patynowania zrobiłam już ja (bardzo mi sie ten sposób ozdabiania przedmiotów spodobał).
Teraz natomiast pokażę Wam mój prezent, jaki przygotowałam Marcie.
Jest to Tilda, inna niż dotąd szyłam. Wykrój wzięłam z książeczki, którą zakupiłam jakiś czas temu (o książeczce można było przeczytać TU).
Jest tutaj wiele błędów, widocznych gołym okiem... No cóż, może kiedyś uda mi się uszyć lalę idealnie (technicznie idealnie) teraz jednak najważniejsze jest to, że Tilda Marcie bardzo przypadła do gustu  a to jest największe szczęście, kiedy podarunek szczerze cieszy osobę obdarowaną:):):)
Tilda  na sukience oraz chustce na włosach ma przyszyte przepiękne kwiatuszki, które wydziergała dla mnie Trilli oraz listki które zamówiłam sobie do tworzenia kartek okolicznościowych w sklepie internetowym www.scrap.com.pl (jeżeli dobrze pamiętam).

No i znów się rozpisałam...

182. Pamiętacie Ewę?

Ewa (czyli lala, która uszyłam) jakiś czas temu była u mnie do wygrania w moich Rocznicowych Ciasteczkach...
Losowanie nagrody głównej i nagród pocieszenia było już dawno, ale dopiero dzisiaj Ewa wraz z innymi przedmiotami powędrowała za pośrednictwem Poczty Polskiej do Hani.
Tak późne przesłanie Ewy Jej nowej właścicielce to był wynik właśnie tych moich szyciowych awersji.
Oj, bardzo mi to niewysłane Candy ciążyło na sercu, ale cóż zrobić miałam, skoro w głowie była okrutna pustka...
Jednakże po przeczyatniu tylu bardzo miłych bardzo ciepłych Waszych komentarzy w poprzednim poście oraz po ujrzeniu na własne oczęta cudownych kwiatuszków jakie wydziergała dla mnie Triili coś we mnie pękło i już wiedziałam jak dokończyć Ewę, jakie drobiazgi powinny zamieszkać jeszcze na Jej ciałku...
Więc Ewa w końcu dostała swoje dodatki, skromne i w wyglądzie i w liczbie, ale jakże w tej skromności niezwykle urocze, prawda?

Na zdjeciu poniżej są pozostałe kwiatki wyczarowane rączkami Trilli (zdjęcie zaczerpnięte z blogu Triili)

:):):)

Zmieniłam Ewie skrzydełka, te są troszke mniejsze, zgrabniejsze:)
Poza tym tak jak obiecałam ozodbiłam masosolne serdeuszka różyczkami, które są także na jajkach oraz ramce do zdjęć (na pozostałych wygranych Ciasteczkach)...

Do zapakowanych Ciasteczek dołączyłam karteczkę, którą jeszcze dzisiejszego ranka kończyłam:):):)
Tu również zamieszkał kwiatek Trilli (już zgodnie z kwiatków przeznaczeniem).

No i tym sposobem Nagroda główna w końcu po wielu perturbacjach powędrowała we właściwe ręce ( na poczatku przyszłego tygodnia powinnaś ją otrzymać Haniu).
Pozostałe pocieszajki będę wysyłać jutro... (choć miałam to zrobić dzisiaj, ale nie wyrobiłam się z dwoma małymi drobiazgami, składowymi pocieszajek)...
I to by było na tyle...
:):):)

181. Przezwyciężyć brak chęci...

Kto podglądał moje blogowe poczynania od poczatku zauważył pewnie, że u mnie ostatnimi czasy głównie kartkowo się zrobiło... Bardzo to polubiłam i wiem, że to jest to, co najbardziej lubię robić:):):)

Prawie w ogóle nie tworzę biżuterii, nie tworzę z masy solnej, mało decoupage'uję, prawie w ogóle nie szyję...
Czas ma tu oczywiście bardzo ważne znaczenie (a raczej jego brak), ale nie tylko...
Głównym sprawcą tych zaległości jest mój mózg, czyli moje chęci (a raczej ich brak), moje awersje np w stosunku do szycia...
Na początku swojej "kariery zwodowej" utrzymywałam się z szycia, oj marne to były pieniądze, które na niewiele starczały...
Nigdy rewelacyjną krawcową nie byłam, ale i najgorszą tez nie... Byłam sobie taką przeciętną krawcową ukierunkowaną raczej na szycie pojedyńczych własnych (i na własne potrzeby) projektów... Taśma mnie wykańczała...
Musiałam zmienić pracę, zawód, dla własnego dobrego samopoczucia.
Udało mi sie to pomiędzy obroną pracy licencjackiej a obroną magisterki z czego bardzo sie cieszę choć jeżeli chodzi o pracę w mieszanym towarzystwie to można powiedzieć że wpadłam z "deszczu pod rynnę" hihihihihihi...
Pomimo zmiany zawodu awersja do szycia pozostała, i naprawdę niejednokrotnie bardzo wielkim wyzwaniem jest dla mnie zrobienie wykrojów, wycięcie ich z materiału, uszycie tego co zaplanowałam.
Jednakże kiedy patrzę jakie piękne lale niektóre z Was szyją, jakie cudne króliczki, serduszka, ptaszki, zawieszki sama nabieram ochoty do szycia i przezwyciężam swą awersję by coś tam też z materiałów stworzyć (żałuję, że na tak krótko).
A dlaczego to piszę?
Ano dlatego, że znów zamówiłam u siostry Tildowe książki (taki zestaw kilku książek).
Siostra juz jakiś czas temu mi je zakupiła i przesłała mi kilka zajawkowych zdjęć tego, co tam można znaleźć...
Książeczki będę miała w sierpniu:)
Ja tylko mam nadzieję, że moja awersja do szycia bezpowrotnie minie, że nie będzie mnie przerażało rozkładanie na chwilkę (niestety, własnej  pracowni nie posiadam) całego szyciowego majdanu i zacznę z radością szyć te Tildowe cudeńka:):):)
(Uwaga, bardzo dużo zdjęć)